Ο γιος μου είναι ακόμη πολύ μικρός. Ίσως να μην καταλαβαίνει ακόμα πλήρως τι χτίζουμε μαζί.
Μα κάθε φορά που τρέχει ανάμεσα στις ελιές, κάθε φορά που χαμογελά κρατώντας μια ελιά στο χέρι, μου θυμίζει γιατί ξεκινήσαμε.
Για να προσφέρουμε κάτι αληθινό. Κάτι καθαρό. Κάτι που αξίζει να μοιραστεί.
Γιατί αυτός ο θησαυρός δεν είναι μόνο δικός μας. Ανήκει σε όλους όσοι ακόμη πιστεύουν σ' αυτόν.





